3ο Φεστιβαλ Ψυχικης Υγειας

25-26 Σεπτεμβριου 2010

Bargaining

Εχεις ποτε φτασει στο σημειο να παζαρεψεις τη ζωη ενος αγαπημενου σου; 

Πας με αδεια χερια και με υφος προβαρισμενου ντιλερ να πετυχεις την καλυτερη τιμη. Η τσαντα στα χερια σου ειναι γεματη με τα καρναβαλιστικα χαρτονομισματα. Δεν εχεις παρα τα χερια σου. Να δωσεις, να παρεις, να φιλησεις, να αγκαλιασεις, να ψιθυρισεις προσευχες που δεν πιστευεις, να βρισεις , να δαγκωσεις. Τι παζαρια να κανεις με τον χρονο οταν και  μονο η θεα σου με κουστουμι επισημο σου μοιαζει τοσο γελοια. Το περιμενες οτι θα εφτανε αυτη η στιγμη. Καποτε φτανουν ολες αυτες οι στιγμες που μισεις. Και ολωσδιολου δεν σε νοιαζει τι θα φορεσεις ή γιατι σου μιλησαν ασχημα ή πως πρεπει να οργανωσεις το αυριο σου επιτελους. Καθολου δεν σε νοιαζει που γινεσαι μουγγη σε εναν ξενο τοπο. Δεν σε νοιαζει τοσο καθολου που οι τοιχοι του νεου δωματιου σου ειναι χαρτινοι. Δεν σε νοιαζει που τα καστανα ματια που σου καιγανε καποτε το μυαλο περασανε τυχαια και φυγανε ξανα. Και δεν προκειται πια να τα ξαναδεις. Σου μνημονευσαν για ακομα μια φορα εικονες που ποτε δεν εζησες και ξυπνησαν αγαρμπα ξανα τα εκατο χρονια μοναξιας σου. Γεμισες μελαγχολια και μεσα σου ευχεσαι να ειναι παντα καλα αυτα τα φευγαλεα ματια. Γιατι καποτε τα αγαπησες ακομα κι αν δεν γνωρισες. Δεν σε νοιαζει η ζεστη. Και δεν σε νοιαζει να μοιρασεις λιγο απο το δικο σου χρονο για να μεινει ακομα λιγο στον ασχημο κοσμο μας ενα πλασμα τοσο ομορφο. Το βασιλειο μου για  πεντε  παραπανω χρονια. Η τεχνη κανει κυκλους γυρω απο τη ζωη. Και παρολο το παραπονο σου αγαπας ολα τα γνωστα κι αγνωστα προσωπα σου παραπανω. Διαφορετικα. Ουσιαστικα. Τελειωσανε τα ρηματα με ημερομηνιες ληξεως: αγαπω-αγαπουσα-αγαπησα-ειχα αγαπησει. Σκετη ατοφια: η αγαπη.

Μια βρισκω το σπιτι μου και μια το χανω. Καθε κοκκαλο του κορμιου μου ποναει. Οπου κι αν με αγγιξεις ποναω. Βγηκα απο το αυγο μου και ποναω. Μολις ξεδιπλωθηκα στην καταδικασμενη μου καθετοτητα και δεν εχω συνιθισει ακομα. Το κορμι μου βαδιζει με δυσκολια. Ακουει χωρις να εκπλησσεται πλεον. Απλα προσπαθει να μαθει να περπαταει στρωτα στο νεο κοσμο του. Ξετυλιγεται απο τις παλιες ζελατινες χωρις να σκεφτεται πως σαν σβησει τα κερακια φετος θα ευχηθει οπως παντα να κυλουσε παλι πισω στο τσοφλι. Φετος θα ευχηθει ο Χρονος να ξεγελαστει και το παζαρι να πιασει.

Φετος θα ευχηθει για την αγαπη απο μαργαριταρι.

yo quiero verte sin imaginarte . .

All Is Vanity

Charles Allan Gilbert--1892

And all I lov'd — I lov'd alone —

L' Antic Teatre-2009

Take this kiss upon the brow!
And, in parting from you now,
Thus much let me avow -
You are not wrong, who deem
That my days have been a dream;

una casa de locos

15 Αυγουστου 2008--Χανια

Η νυχτα γινεται μερα. Μου λειπει εκεινη η νυχτα που ητανε μερα. Και τα νερα σε κανανε να εισαι ομορφη. Πλενανε ολη την ομορφια τους επανω σου. Περνανε την ψαρισια ουρα σου και σε αφηνανε να περπατησεις για λιγο αλυσιδωτη. Στα κυματα επλενες ολη την θλιψη σου. Και ολα τα προτερα σου δακρυα γινοντουσαν τοσο γλυκα. Ησουν απολυτα ευτυχισμενη που παραλιγο πανω στον βωμο να χυθει το αιμα της δικης σου ιφιγενειας και του δικου σου ισαακ. μα η ιφιγενεια εγινε συννεφο και ο ισαακ κριαρι και το μονο αιμα που χυθηκε ηταν το δικο σου. ξεκινησε απο το ομορφο δασος κι εφτασε μεχρι την αιγυπτο. επλυνε το γυναικειο κορμι σου ολη την πλαση σε ανταλλαγμα για το βαπτισμα που δεχτηκες. Το γελιο σου ειχε ηχο γελιου και οψη γελιου. φιλουσες ολον τον κοσμο. και ησουν αθανατη με την εννοια πως δεν ησουν θνητη. δεν υπηρξες ποτε πριν απο τον συγκεκριμενο τοπο και χρονο. Και ολοκαινουργια παραδοθηκες στο αυριο. μα αυτο το αυριο σε τσακιζει. τσαλακωνει το προσωπο σου. μαστιγωνει τ' αυτια σου και αιμορραγουν τα ματια σου. Επιθυμεις και δεν νοιαζεσαι ποιον επιθυμεις. θελεις μα δεν θελεις τιποτα περα απο την ελευθερια του τωρα. και αναρωτιεται τι στον πουτσο συμβαινει σε αυτη την ξεχαρβαλωμενη ροδα που σε φερνει μια πανω μια κατω. λυπαμαι τη μοναξια μου που στα διαλειμματα παιζει μονη της στην αυλη και το μονο που μπορω να πω Σε σενα ειναι οτι εγω θα βρισκομαι εκει. ειμαι εκει ακομα και οταν δεν ειμαι.

T E M P T A T I O N