Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

una casa de locos

15 Αυγουστου 2008--Χανια


Η νυχτα γινεται μερα. Μου λειπει εκεινη η νυχτα που ητανε μερα. Και τα νερα σε κανανε να εισαι ομορφη. Πλενανε ολη την ομορφια τους επανω σου. Περνανε την ψαρισια ουρα σου και σε αφηνανε να περπατησεις για λιγο αλυσιδωτη. Στα κυματα επλενες ολη την θλιψη σου. Και ολα τα προτερα σου δακρυα γινοντουσαν τοσο γλυκα. Ησουν απολυτα ευτυχισμενη που παραλιγο πανω στον βωμο να χυθει το αιμα της δικης σου ιφιγενειας και του δικου σου ισαακ. μα η ιφιγενεια εγινε συννεφο και ο ισαακ κριαρι και το μονο αιμα που χυθηκε ηταν το δικο σου. ξεκινησε απο το ομορφο δασος κι εφτασε μεχρι την αιγυπτο. επλυνε το γυναικειο κορμι σου ολη την πλαση σε ανταλλαγμα για το βαπτισμα που δεχτηκες. Το γελιο σου ειχε ηχο γελιου και οψη γελιου. φιλουσες ολον τον κοσμο. και ησουν αθανατη με την εννοια πως δεν ησουν θνητη. δεν υπηρξες ποτε πριν απο τον συγκεκριμενο τοπο και χρονο. Και ολοκαινουργια παραδοθηκες στο αυριο. μα αυτο το αυριο σε τσακιζει. τσαλακωνει το προσωπο σου. μαστιγωνει τ' αυτια σου και αιμορραγουν τα ματια σου. Επιθυμεις και δεν νοιαζεσαι ποιον επιθυμεις. θελεις μα δεν θελεις τιποτα περα απο την ελευθερια του τωρα. και αναρωτιεται τι στον πουτσο συμβαινει σε αυτη την ξεχαρβαλωμενη ροδα που σε φερνει μια πανω μια κατω. λυπαμαι τη μοναξια μου που στα διαλειμματα παιζει μονη της στην αυλη και το μονο που μπορω να πω Σε σενα ειναι οτι εγω θα βρισκομαι εκει. ειμαι εκει ακομα και οταν δεν ειμαι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: