Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

"...and while my brother is a Freudian, I am a Jungian, so there'll be no blaming Mother today."

Get this widget
Track details
eSnips Social DNA


«Για να κατανοήσει κανείς τη ζούγκλα, δε μπορεί να παραμείνει στη στεριά»--Carl Jung
H εμμονη ειναι σαν να παταει το εγκεφαλικο-σου-ποδι σ' ενα δαπεδο με κολλα και μενει εκει κολλημενη η πατουσα. Απο τη μια, μια αποτομη κινηση μπορει να ξεριζωσει το δερμα μαζι με την φτου-ξελευτερια, απο την αλλη δεν αντεχεις αυτο το σιγα σιγα και ολο τον πονο της καθε κλωστουλας καθως λυνεται ο κομπος της κολλας. Ισως δεν θα 'πρεπε να σκεφτομαστε τοσο πολυ. Ισως το να θελεις να σπασεις το κεφαλι ολου του κοσμου δεν ειναι τοσο υγιες Αννα.
Μπορει τελίκα και να ειναι.

Μπορει η δικη μου θαλασσα να ειναι απο εκεινες τις θαλασσες που σηκωνουν μια παλιρροια μια αμπωτη. Μια πλημμυρες και μια ξηρασιες. Ποτε γεμιζω αγκαλιες και αγαπες και ολο φιλια και τα δαχτυλα παιρνουνε φωτια. Η γλωσσα μου δεν σταματαει να μιλαει για ολα τα ομορφα που επιθυμει. Κι επειτα το σκοταδι απο αγερας γινεται υγρος κι υστερα συμπαγης... Π ν ι γ ο μ α ι.. Ολοι ειναι καπου εκει κοντα. Καποιοι μ' αγκαλιαζουνε να μην κρυωνω γιατι ειναι βραδακι κι επεσε κρυο, αλλα γω δεν νιωθω τιποτα περα απο τον αδιεπαρστο, μαυρο κυβο νυχτας που με περικλειει.
Θλιψη-Θλιψη-Θλιψη
Ποσο ακομα να γυρνας στα στεκια εκεινα που σ' εχουνε πικρανει? Να ματωσω ολες τις αρθρωσεις απο χτυπηματα...
Νευρα-Νευρα-Νευρα

Καποιοι ισως θεωρησουν πολυτελεια την Τεχνη της Ψυχαναλυσης. Ισως πουνε πως ο ανθρωπος μονος του, μετα την εφευρεση του Θεου για να απαλυνει τις ευθυνες του, εφηυρε κατι ακομα πιο αποτελεσματικο: την καταθλιψη. Κι αλλα πολλα θα ειπωθουν απο τους Κυνικους της Συγχρονης Γης.Αλλα επειδη: a cynic is a man who, when he smells flowers, looks around for a coffin, δεν θα σταθω πολυ στη γνωμη των Κυνικων. Ισως οι αριθμοι τους πουνε κατι που τα βιβλια των Freud, Jung, Adler και των ακολουθων τους δεν τους λενε.
Το Ladose/Prozac χορηγειται σε 54.000.000 ανθρωπους παγκοσμιως.

Εκτος απο τη φλουοξετινη ομως, στη χωρα μας επισης κυκλοφορουν: το Seroxat (παροξετινη), Zoloft (σερτραλινη), Dumyrox (φλουβοξαμινη), Seropram (σιταλοπραμη), Cipralex (S-σιταλοπραμη), Efexor (βενλαφαξινη) και Cymbalta (ντουλοξετινη). Το Cymbalta ειναι και το τελευταιο μοντελακι των SSRI's.
Μαζι ολα τα αντικαταθλιπτικα μια σουμα δεν μπορω καν να φανταστω σε ποσους ανθρωπους χορηγουνται.

Τα χαπακια της ευτυχιας... Αυτο ειναι η ευ-τυχια? Ενα συνοθυλευμα χημικων που μερικοι αλχημιστες με βουλα παρασκευαζουν σε εργαστηρια?
Οχι-Οχι-Οχι


Καποιοι λενε οτι τους εχει σωσει τη ζωη.
Με τι κοστος?

Κατι παρομοιο φωναζει και η πρωταγωνιστρια του Prozac Nation. "Ειμαι καλα, αλλα δεν ειμαι εγω". Επιπλοκες υπαρχουν ακομη οσον αφορα το σεξ, τη σεξουαλικη διεγερση και διαθεση, καθως επισης και της ικανοτητας μας να ερωτευομαστε. Η αληθεια ειναι πως τα νεας γενιας αντικαταθλιπτικα (τα κυκλοφορουντα με το nickname SSRI's) ειναι ασφαλεστερα και ανεβαζουν τη σεροτονινη (εναν απο τους 5624635478 νευροδιαβιβαστες του εγκεφαλου), αλλα περα απο αυτο η δραση των ψυχιατρικων φαρμακων ειναι κομματακι αγνωστη. Ειναι τοσο πολυσυνθετες οι σχεσεις νευροδιαβιβαστων-ορμονων-βιωματων-γονιδιων-περιβαλλοντικων παραγοντων που ακομα δεν γνωριζουμε τις ακριβεις απαντησεις στο τι προκαλει μια δεδομενη ψυχικη οντοτητα και πως ακριβως δρουν τα φαρμακα στην καταπολεμηση της.
Οι Κυνικοι θα κατηγορησουν τους ψυχιατρους πως ειναι οι ιδιοι διαταραγμενοι. Ο Δασκαλος της Αναλυτικης Ψυχοθεραπειας, που στα νεανικα του χρονια υπεφερε απο νευρωσεις, θα το θεσει πολυ ευστοχα οπως γραφτηκε στο ανοιγμα του ποστ μου. Εξαλλου δεν ειναι τυχαιο πως μεγαλοι Ψυχαναλυτες και Ψυχαναλυτριες υπηρξαν ασθενεις οι ιδιοι.
Οντως δεν ειναι τυχαιο που η καταθλιψη αυξανεται με ιλιγγιωδεις ρυθμους. Δεν μπορω να ξερω τα γιατι. Ο Κοελο ειχε γραψει πως οσο πιο ευτυχισμενος εχει τη δυνατοτητα να ειναι ο ανθρωπος τοσους περισσοτερους λογους βρισκει για να ειναι δυστυχισμενος.

Αυτο που ξερω ειναι πως αν αγαπουσαμε πιο πολυ, αν ημασταν απολυτα ειλικρινεις με εμας και με τους αλλους, αν ερωτευομασταν πιο πολυ, αν καναμε ερωτα πιο πολυ, αν δινομασταν πιο πολυ, αν προσκρουαμε πανω στους αλληλους μας αφοβα, αν οι αντρες ακουγαν την Anima και οι γυναικες τον Animus δεν θα μας ετρωγε τοσο ολοκληρωτικα αυτη η μανια να τρεφομαστε με την αυτο-λυπηση. Δεν θα δινομασταν στην εικονα της συνουσιας με τα χιλιαδες πολυχρωμα χημικα.. Η φυση μας ειναι ενστικτωδης και βιαιη. Ειναι πολυμορφη και πολυδαιδαλη. Μας περιοριζουν τοσα δεσμα. Τοσες νορμες. Λουρια φυτρωνουν απο κεινη την πρωτη ανασουλα. Η ζωωδης φυση μας σμικρυνεται τοσο πολυ καθως μεγαλωνουμε. Στο τελος δεν μενει απο δαυτη σχεδον τιποτα, εκτος απο η κραυγη της. Τα ουρλιαχτα της ειναι που συνταραζουν ποτε ποτε ολο το σωμα μας. Ειναι οι στιγμες που θα ξεγυμνωθουμε του καθωσπρεπισμου μας. Δεν αδικω. Δεν ηθικολογω. Προσπαθω να καταλαβω. Μεσα απο τις χιλιαδες μεταμορφωσεις μου προσπαθω να καταλαβω τις εικονες του κοσμου. Του εαυτου μου.

Το κουβαρι που ειμαι γω. Το κουβαρι που δινεται σε περαστικους εραστες. Που θα μπορουσε να ειναι η πιο αθλια πουτανα στο πιο κακοφημο μπαρ της Αργεντινης για πενταροδεκαρες και να μην τη νοιαζει. Δεν θα το εκανε για τα λεφτα. Ταυτοχρονα το κουβαρι που θα χωνοτανε πισω απο ενα μικροσκοπιο να ερευνα μικροβια και αντισωματα ή νευρικα κυτταρα και φαρμακα με την ελπιδα καποτε καποιος ανθρωπος να θεραπευοτανε χαρη και στο δικο του λιθαρακι--εστω και εν αγνοια του. Το κουβαρι που επιθυμει την Αγαπη που θα πεταλωσει και θα πεταλωθει ταυτοχρονα και απλα απο το φιλι που το στομα και η ψυχη θα εχουνε το ιδιο στομα. Ενω το κατα-ιδιο δευτερολεπτο τρεμει τη δεσμευση και απλως ποθει τους ερωμενους σε μια διαρκη αλληλοδιαδοχη... Το κουβαρι που τρεμει πως δεν θα τα καταφερει ποτε και με τιποτα... ενω το επομενο πρωι ειναι ολο αυτο πεποιθηση για τις ικανοτητες του...
Θα τρελαθω-Θα τρελαθω-Θα τρελαθω


Pιχτε γυρω σας μια ματια: το αιμα χυνεται ποταμος και μαλιστα μ' ενα τοσο διακσεδαστικο τροπο, σα να 'ταν σαμπανια. [...]. και τι απαλαινει μεσα μας ο πολιτισμος? ο πολιτισμος καλλιεργει μοναχα το πολυμορφο στα συναισθηματα... και τιποτα παραπανω. και διαμεσου αυτου του πολυμορφου ο ανθρωπος, ισως ισως ακομα να φτασει στο να αποζηταει στο αιμα την ηδονη. [...]. απ' τον πολιτισμο, αν τουλαχιστον ο ανθρωπος δεν εγινε πιο αιμοδιψης, ασφαλως εγινε πιο χειροτερα, πιο σιχαμερα αιμοδιψης απο πρωτα. τοτε εβλεπε στην αιματοχυσια τη δικαιοσυνη και μ' ησυχη συνειδηση ξεπαστρευε οποιον επρεπε. μα τωρα, μολονοτι θεωρουμε κακο την αιματοχυσια, ασχολουμεθα ωστοσο μ' αυτο το κακο πιο πολυ παρα πρωτα.(ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ--Φιοντορ Ντασκαγιεφσκι)

--Μοναχα εκει το νοημα μοιαζει να μην διαλυεται και η υπομονη δεν βασταει την ανασα της.... Να εχεις στα χερια σου ενα παιδι μια μερα ετοιμο να πεθανει αν δεν ησουνα εσυ... ή εναν "αγεννητο" μεταναστη και ξαφνικα επειδη εσυ του πιασεις το χερι αυτος θα γεννηθει ξανα...

Δεν υπάρχουν σχόλια: