Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Μια φραση απο το ημερολογιο της Sylvia Plath


I didn't believe in mending.
If the heart was fragile, like a porcelain cup, and a great loss shattered it, all the time and kindness in the world couldn't hide the ugly cracks.
Once the precious liquid of love had seeped away, you were left dry.
Dry and empty.

Μαζι με τα δυο τραγουδια και μια κορδελα λεξεις απο την αγαπημενη ποιητρια . . . Να αγαπας με παθος . . . Το υγρο δεν ειναι στατικο και οι ρωγμες ποτε τοσο ασχημες . . . Ο πονος ειναι η διαδικασια της μετουσιωσης . . . Ετσι μεγαλωνουμε . . . Πονωντας σπαει το πουλι το τσοφλι . . . Πονωντας παιρνει το παιδι την πρωτη ανασα και ριγουνε τα πνευμονια του στην νεα ζωη . . . Δεν ειναι σημαδι αρρωστιας, Sylvia, το σπασμενο υφαδι της καρδιας . . . Ειναι σημαδι οτι μεγαλωνουμε . . . Απλωνεις τα χερια, αφηνεις τα δακρυα να στεγνωσουν, χαμογελας και πας παρακατω . . . Και "παρακατω" σημαινει "παντου" . .

Δεν υπάρχουν σχόλια: