Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

Παραμυθι: Το Ασχημοπαπο

Στον αληθινο κοσμο των αδελφων Grimm τα παραμυθια δεν τελειωναν με το ηθικο διδαγμα του Αισωπου. Βεβαια και κει στο τελος το Καλο δικαιωνοταν, επιβραβευοταν και το Κακο τιμωρουνταν παραδειγματικα. Αν το παιξουμε λιγο πιο τολμηροι απο τους ανεραστους Jacob και Wilhelm παραφραζοντας το κλασσικο εικονογραφημενο "Το ασχημοπαπο"... η ιστορια θα μπορουσε να παει καπως ετσι:


Μια φορα κι εναν καιρο ηταν μια μαμα Παπια και ειχε πεντα παπακια. Τα τεσσερα ομορφα, ζουμπουρλουδικα, με μεταξενια φτερα και γλυκεια φατσουλα. Το πεμπτο αντιθετα με τα γριζα, ταλαιπωρα φτερακια του και το κατσουφικο βλεμμα δεν εμοιαζε σε τιποτα την ομορφια των αδερφων του. Στο σχολειο ολα τα αλλα παπακια το κοροιδευαν. Το ελεγαν "χοντρο" και "ασολουπωτο". Εκεινο το δυστυχο διαβαζε πολυ με μοναδικο φαρο ελπιδας τη σκεψη: "θα σας δειξω εγω... μια μερα θα φτασω πολυ ψηλα και σεις θα ειστε κομμωτριες και γκαραζιερηδες... Και θα χω φτιαξει μια αξιοζηλευτη οικογενεια...Και ολοι θα θελουν να ειναι εγω". Ετσι την περνουσε το ασχημοπαπο. Μελετωντας, λυνοντας ασκησεις, αναζητωντας σε καθε αξιολογο, μεγαλυτερο αντρα εναν πατερα που οχι απλως θα το αγαπουσε οπως ενας πατερας οφειλει να αγαπαει το παιδι του, αλλα να το ερωτευτει, να το θαυμασει, να το λατρεψει οπως ενας πατερας μονο μπορει να λατρεψει μια κορη. Τις φορες που ο πονος το πνιγε πηγαινε στην βιβλιοθηκη της Παπιουπολης. Αναμεσα στις φανταστικες σελιδες ξεχνιοταν. Μεταμφιεζοταν σε μια αιθερια πορνη, σε μια στοργικη μητερα, σ' εναν βαναυσο αδερφο, σ' ενα παιδι καταδικασμενο να πεθανει απο φυματιωση στις αρχες του εικοστου αιωνα καπου στη Ρωσια. Δεν ηταν πλεον το ασχημοπαπο που ολοι περιγελουσαν. Ηταν ηρωας της φαντασιας θνητων θεων. Μετα βυθιστηκε σε ταινιες, σε τραγουδια, σε σκιτσα απλα αφηνοντας το χρονο να κυλισει. Προσπαθησε να αποτιναξει το αισθημα μειονεξιας. Προσπαθησε να κανει τη μαμα και τα δερφια του περηφανα. Κοιταζοταν καθε πρωι στον καθρεφτη."Θα γινω κυκνος... Θα γινω κυκνος... Υπομονη".Τα χρονια ηρθαν κι εφυγαν. Ωσπου το ασχημοπαπο συνειδητοποιησε πως απλως τα γκριζα φτερακια του μεγαλωσαν σε στεγνα, μεγαλα, γκριζα φτερα, η μουσουδα του δεν αλλαξε το κατσουφιασμενο της σχημα, κανενας ερωτας και κανενας πολεμος δεν ηρθε. Καμια επιτυχια τοσο μεγαλη που να φτασουν οι παλιοι κατηγοροι του να το θαυμαζουν. Το Ασχημοπαπο μας παρεμεινε ενα Ενηλικο Ασχημοπαπο παρολες τις προβλεψεις για κατι μεγαλο ή καλυτερο. Στα ματια του καθρεφτη του το γκρι και η θλιψη δεν εφυγαν ποτε.


--i wear my blues lately. . . Θελω επιτελους να τελειωνω, να φυγω, να κανω αυτα που στ' αληθεια ονειρευτηκα για μενα σαν ημουνα παιδι, θελω την αγαπη που θα μ' αγκαλιασει χωρις αρχη και τελος... Αχ. . . Θελω τοσα πολλα... Και δεν εχω υπομονη... Οχι, δεν εχω. .

7 σχόλια:

Alex είπε...

Δυο τεινά
'Η φευγεις και κανεις ή προσπαθεις να κανεις όσα ονειρευόσουνα (τι σε κρατάει πίσω, τόσο δυνατό;). Δεν είναι καθολου ευκολο, και ο κίνδυνος να 'αποτυχεις' ειναι μεγαλος. Αλλά Ιθάκες Καβάφηδες κλπ πιθανόν να γλυκάνουν την αποτυχία του τελικού προορισμού.
Ή. Δέχεσαι την ιστορία του ασχημόπαπου όπως την περιγράφεις (είναι και η πιο ρεαλιστικη εκδοχη), κάθεσαι εδώ που είσαι και αναπολείς, μετανοιώνεις, σε τρώει το 'αν'.
(Να'ξερες ποσες φορες ηθελα να γυρισω το χρονο πισω.. δεν πρωτοτυπω, ολους μας μας εχει απασχολησει αυτο. Και για να μην ξαναμετανοιωσω για την αποφαση μου, μπλεχτηκα σε μια πανεμορφη ιστορια, που μαλλον θα μου ανακατεψει τη ζωη. Με δικια μου ευθυνη και θεληση, διοτι νοιωθω οτι ξαναζω και σαν να πηρα πολλες στιγμες πισω απο εκεινες που ειχα μετανοιωσει)

Ανώνυμος είπε...

i istoria na upothesw se antiproswpeuei?alitheia thewreis ton eauto sou toso asoloupwto kai kakoftiagmeno?dn vrethike kaneis na sou pei to antitheto?gt tosh thlipsh kai katholou autopepoithish? :(

Maria-Electra είπε...

Στα ματια του καθρεφτη του το γκρι και η θλιψη δεν εφυγαν ποτε.


etsi teleiwnei to paramuthi. . .oxi den thewrw ton eafto mou toso asouloupwto kai kakoftiagmeno... ta matia mou pou me koitoun me vlepoun etsi wres wres. . .apla tha thela tosa pragmata na einai alliws. . . merika pernane apo to xeri mou, ma den kanw kati na ta allaxw! kai m eknevrizw! afta pou den pernane mou fernoune thlipsh! kai pali m eknevrizw :P

Alex_Veria είπε...

Οπως λεγανε και οι Annihilator, προ 20ετιας.. 'Can't you see? we are our own worst enemy..'
Καλη μου ΜΗ (ειναι τα αρχικα σου, δεν ειναι 'don't'), εαν τελικα 'Αυτος' ΔΕΝ (ειναι 'don't', δεν ειναι αρχικα) ανταποκριθει, να ξερεις οτι ΠΑΝΤΑ (οχι ΦΙΑΤ, αλλα 'always') υπαρχει κατι καλυτερο. Το θεμα (της Κυριακης) ειναι να το βρεις..
(και αυτη ειναι και η τελευταια πανηλιθια παρενθεση της ημερας. Και σταματα να πανηγυριζεις, της ημερας ειπα!)

Maria-Electra είπε...

to xerw pws oi istories gia to monadiko eteron hmisu ktl einai na xame na legame... aplws merikes fores o egefalos kollaei [grrr--nevra nevra] h plathei paramuthia ala Big Fish..... :P

apla ti sumvainei otan gia x, psi [nai to gramma "psi":P] nomizeis pws den axizeis afto to kalutero? h oti den tha rthei pote? h apla exeis apogoiteftei na perimeneis na fanei afto to KATI? kai otam meta apo polu pono kai polu psemma pou viwses nomizeis pws vrhkes kati omorfo, afto to omorfo aplws einai plasmatiko kai einai allou??

k epishs asxeto me tous erwtes... otan xereis oti boreis na katafereis polla kai to theleis, alla asuneida ebodizeis ton eafto sou na paei parakatw kai exeis meinei stasimos sth zwh sou kai oloi exoun varethei na s' akoun na apelpizesai [kai gw m exw varethei leme] posa hlektrosok na sou kaneis gia na pareis bros???? e???e??? ki an adi gia ta oneira sou pragmatopoioudai oi efialtes sou??? wimez leme! kai apo panw eisai kai axaristh--lalala... "eimai arketh gia na m' agaphsoyn [kai gw na m' agaphsw dld] ws thn akrh t' ouranoy mia mera??"--pou grafei kai h Murtw Kodova.. Kai pote tha einai afth h mera gamwto mou????

grrr---rhtorika einai ola afta kai fusika den perimenw apadhsh :P ektos an einai o God kai xereis na mou pei sta melloumena :P

btw--allos alex eisai su???? :P xixixi---kalhmerez opws kai na xei! :)

Alex_Veria είπε...

Ειναι βαθια μου πεποιθηση (ξυπναει ο λαοπλανος πολιτικος μεσα μου) οτι στη ζωη σου τελικα θα βρεις κατι πολυ καλο, οτι θα κανεις τα περισσοτερα απο αυτα που σχεδιαζεις και ονειρευεσαι (εε σε σχετικα οικονομικα πλαισια!) και τελικα θα καταληξεις ευτυχισμενη και ικανοποιημενη απο την τελικη εκβαση των πραγματων. Η βεβαιοτητα αυτη προκυπτει απο τα δικα σου γραφομενα. Ακομα και τις θλιμμενες σου στιγμες ή τις στιγμες απογοητευσης, εχεις επιγνωση που πας, αναγνωριζεις το πως κινεισαι και το τι χανεις. Ενα σπρωξιμο θες. Και θα το δωσεις εσυ η ιδια (πιθανον με τη βοηθεια καποιου... 'Αυτου'). Και αμα αργησει αυτο το (αυτο)σπρωξιμο θα βρεθει καποιος καλος φιλος να σου ριξει κανα κλωτσιδι. Και τοτε.. πεταξες (και ειναι ωραια εκει ψηλα! τυχαινει να βρισκομαι και γω εκει αυτη τη στιγμη!)

Maria-Electra είπε...

aftosprwxidi prepei--afto einai to swsto... dystyxws exw edona thn anagh na m agapoun kai na einai dipla mou anthrwpoi... alla telika h zwh kulaei, kapoioi polu apla den einai dipla sou gt den s erwteftikan [kai fusika den ftaine].. allous tous parasernei to mellon se diaforetika monopatia... eftuxws exw ena filaraki pou einai dipla mou oso borei [poso polu to exw anagh kai poso ton efxaristw gi afto na xere..]... alla prepei na mathw na stekomai sta dika mou podia... apla h epignwsh afths ths enhlikhs monaxias ponaei ligaki...

ps--borei na fainetai pws eimai diarkws thlimmenh apo ta keimena mou, ma den einai etsi. . .tuxerh eimai polu--kai exw niwsei polu agaph gurw mou... aplws einai to saraki ths thlipshs kai o "kakos" mou eaftos pou mou kovoun ta ftera wres wres...

ps--kai ekei na parameineis alex apo veria.... makari... ki an einai na peseis... na peseis se ena sunnefaki sta malaka kai na apogeiwtheis kai pali!