Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

hide MY tears


τυλιγμενη στο σωμα
με τα χερια σχοινια
το μυαλο δεσμωτη
κατρακυλω στα χωματα
κι υστερα βρεχει
και το χωμα γινεται λασπη
ποσο δυσκολοτερο το κυλισμα
τα πνευμονια σωνονται
τα χειλια παυουν να μιλουν και να φιλουν
αρχινανε να αναπνεουν να σε βασταξουν στη ζωη
αυτη τη ζωη που ολο σε κοροιδευει και σε φωναζει "χαζη"
και φευγει μικρη Λολιτα να γητεψει εραστες κι ερωμενες
θυμωνει το μυαλο
λυσσαει απο θυμο
μανιασμενα χτυπαει την καρδια
κι επειτα δινει εντολη να σηκωθω στα δυο μου ποδια . .

2 σχόλια:

antinetrino είπε...

Καλημέρα Μαρία, την εντολή αυτή μην την αγνοήσεις....

Maria-Electra είπε...

i need posotive energy :)