Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Θυσια της περασμενης Χρονιας



Ντυμμενη στα μαυρα με την αλμυρα στο στομα. Απο τη μια τα χερια και το κορμι να παλλονται και απο την αλλη η λογικη και η συνεση. Μια φωνη πανω απο ολα να τα σκεπαζει. Να τα ζεσταινει. Μα η φωνη γεννα περισσοτερο κρυο. Τι κι αν προερχεται απο γυναικεια χειλη? Ειναι σκληρη φωνη. Κοβει και σπαει και λυγιζει και κατακρεουργει. Θελει. Απαιτει. Αναζητα τους παλιους ορκους. Προσκολλημενη πισω στις παναρχαιες προσταγες του αιματος. Πλαι στους πεθαμενους θεους στηνει χορο. Δεν θελει να πιστεψει πως ολα εχουν τελειωσει. Νιωθει προδοσια. Το ξερει πως δεν ειναι ακριβως ετσι. Αλλα τρομαζει. Αυτος ο νεος κοσμος την τρομαζει. Δεν ειναι ο κοσμος της. Κι αυτο που μεγαλωνει μεσα της δεν ειναι η Μαρια-Ηλεκτρα. Δεν θελει να επιθυμει. Θελει να ποθει. Ολα ενα δαχτυλιδι σφιχτο που της πνιγει θηλια το λαιμο. Η μαγικη γενια της την κανει ν' ακουει πισω απο τις λεξεις που εκστομιζονται δηθεν τυχαια. Να διαβαζει κατω απο τις γραμμες. Ενας ερημος τοπος παντου. Αλμυρα. Λιγο αερακι ισα ισα να το αφουγκραζεσαι. Αναρωτιεται τι να θυσιασει σ' εναν Κοσμο που δεν της ταιριαζει. Ειναι (αφιλο)ξενος σ' αυτην.

Φοβαμαι. Φοβαμαι. Κατηγοριες απο κεινους που αγαπας. Ταχα σε νοιαζονται. Ταχα σ' αγαπουν. Το Αστερακι ειχε πει πως αν η αγαπη ητανε ηχος θα γινοτανε μια μελωδια που θα ελιωνε τ' αστερια... Ομως το Αστερακι ειναι μακρια. Ολοι οσοι αγαπω ειναι μακρια. Ακομα κι αυτοι που μ' απομειναν στην ομορφη πολη μου... αυτοι ειναι ακομα πιο μακρια.
Εχει τοσο κρυο η Ενηλικιωση. Παγωνουν τα χερια. Τα φιλτρα της Εκατης δεν γιατρευουν τη μοναξια. Εχω τα δακρυα του πονου να βαλω μεσα... Δεν εχω τα δακρυα της ερωτευμενης γυναικας... Αυτα λειπουνε και δεν δενει το ξορκι. Στα ανεβοκατεβασματα αυτης της σπαραχτικης φωνης κρυβονται οι σκεψεις. Δεν εχουν σχημα ακομα. Αμορφες μαζες που σπερνουν πληγες στα ματια.


Δεν το περιμενα αυτο κι αυτο κι αυτο... Οσο περνανε οι μερες αυτοι που νοιαζονται λιγοστευουν. Το ξερω πως εχουν δικιο. Το ξερω πως οι αλλοι απλως συνεχιζουν. Το ξερω πως κι εγω ετσι θα πρεπε να κανα. Το ξερω οτι ενας υπαλληλος του νομου δεν μπορει να ειναι αντικειμενικος. Το ξερω πως καποιος που δεν εχει βιωσει την παλη της ψυχης δεν μπορει να καταλαβει. Ενα απλο προσκλητηριο εξοδου. Ποτε δεν περιμενα κατι παραπανω. Μα κι εκεινοι που καταλαβαινουν εχουνε περπατησει πολλα βηματα μπροστα. Δεν ειμαστε πια πλαι πλαι.
Ουτε ενα "χρονια πολλα" απο παλιους αγαπημενους.
Ουτε ενα.

Ουτε ενα
.
Ουτε ενα
.
Καταλαβαινω. Ειναι στη φυση μας να κουραζομαστε. Ειναι στη φυση μας να ξεχναμε. Κι εγω την ιδια φυση φερω. Και δεν θελω. Δεν τη θελω τη φυση αυτη.


Χαμενη σε προσδοκιες και ονειρα. Απογοητευμενη απο ολους. Σχεδον ολους.
Πιο πολυ απο τον Εαυτο μου
.
Δεν θελω να ειμαι αλλο σκλαβα. Εχω πινελα κι εναν αδειο καμβα. Ποσο δυσκολο ειναι να αφησω την πρωτη πινελια? Κι επειτα να εγκαταλειψω τα οχυρα και το πινελο να τσουλησει περα δωθε... Περα δωθε.

Δεν εχω καμια ορεξη να δω κανεναν. Δεν εχω καμια ορεξη για ψευτικα φιλια. Δεν εχω καμια ορεξη για αγαπημενους που σε χτυπουν εκει που πονα. Δεν εχω καμια ορεξη για αγαπημενους που δεν θυσιαζουν το παραμικρο πλεον για σενα.
Δεν εχω καμια ορεξη για τιποτα.
Και για κανεναν.


Στη σιωπη μοναχα η μελωδια ενωνει την καρδια-παιδιου με το μυαλο-γριας και το σωμα της νιοτης.
Σε αυτο το ακουσμα μοναχα κατορθωνω
να ειμαι
Ενα αδιαιρετο Ολον...

3 σχόλια:

Alex_Veria_revani είπε...

she's back!! :)
δεχεσαι χρονια πολλα απο καινουριους γνωστους;
στα ευχομαι ολοψυχα αλλα κυριως η δημιουργικοτητα σου στο εξης να αναλωνεται στις ευχαριστες πλευρες της ζωης που θα ρθουν
και να μην αναγκαστεις να ξαναγραψεις ευρισκομενη σε παρομοια διαθεση (κατι λεγαν οι δασκαλες για τη χρηση του κομματος στο σχολειο, αλλα που να θυμαμαι 430 χρονια πριν.. παρε κανα 2-3 και βαλτα κατα βουληση: ,,,,, )

sylfaen είπε...

Μαρια - Ηλεκτρα

για αλλη μια φορα σε διαβασα και το κειμενο ανοιξε την καρδια μου. σκαβεις λαγουμια μεσα σου και οδηγουν σε ΤΟΠΟΥΣ.
σκαψε κι αλλο .. τι βλεπεις;
θυμηθηκα την ασκητικη του καζαντζακη, αποψε θα στην διαβαζα ολη με πυρετο όπως κάποτε ενα βραδυ με την Μαρθα.

Maria-Electra είπε...

http://www.diaplous.org/library/askitiki.php

Alex Revani--xixi ennoeitai pws ta xronia polla einai pada kalodexoumena me xamogelo....

Sylfaen... ax... eimaste ena adiaireto olon oi anthrwpoi. idioi sta pathi kai tis epithumies mas. stous ponous kai tiw xares kai tis lupes kai tis giortes... gt loipon katalhgoume se pollaples monaxikes uparxeis adi gia mia kai monh Yparxh???

.... xhmerwnodas h prwth genarh pou edw kai xronia den einai arxh alla mnhmh... exw gia anagnwsma thn Askitikh tou Kazantzakh.. Ti logia... Ti omorfa logia... Ax kai pali ax...

[vouvathike o kosmos... kai apla tha pw "polema" sthn M-H... eimaste enas svwlos mesa ston kosmo ki omws o svwlos aftos einai taftoxrona o kosmos olos dixws na einai paralogo]